vidyolu anlatım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
vidyolu anlatım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Çarşamba, Temmuz 11, 2012

Iyeoka Söylemiş Simply Falling Aq.

Bir Kadın bana söylemeden ölmeyeyim listesinden: 
Simply Falling. there goes my heart again
all of this time i thought we were pretending
nothing looks the same when your eyes are open
now you're playing these games to keep my heartbeat spinning
you show me love, you show me love
you show me everything my heart is capable of
you reshape me like butterfly origami

you have broken into my heart
this time i feel the blues have departed
nothing can keep me away from this feeling
i know i am simply falling for you

i'm taking time to envision where your heart is
and justify why you're gone for the moment
i tumble sometimes, looking for sunshine
and you know this is right when you look into my eyes
you show me love, you show me love
you show me everything my heart is capable of
and now i can't break away from this fire that we started

there my heart goes again
in your arms i'm falling deeper
and there's nothing to break me away from this

Irma Söylüyor I Know Aq.

iyiden iyiye depresyon belirtileri biliyorum ama, irma, i know, sonra buika, la falsa moneda belki.




i'd like to tell you just a word
i am so sorry to disturb
you may be thhinking i'm a fool
i heard you tell you don't care
i heard you think it loud and clear
it doesn't make me proud of you

i know you time is precious
but give me just a second
i need to straighten things out with you
you blew my hopes and dreams away
and there is not a single day
i don't fear the worst because of you

i know that it's not a dream
i saw, yeah i saw your scheme
i know you
i know

i wonder if there's a justice
when i look right into your eyes
those feeling never lie
my only weapon is this song
and you won't have to sing along
this is the story of my life

i know that it's not a dream
i saw, yeah i saw your scheme
i know you
i know

i know

i know that it's not a dream
i saw, yeah i saw your scheme
i know you
i know

Cuma, Temmuz 06, 2012

Kader: Konya'da: Uğur'unu Sikiyim Lan

Uğur: Söyle lan ne söyliceksen! 

- Söylesene lan! 

- Söylesene lan! 

Bekir: Böyle yapma... 

Uğur - Nası yapma lan! Nası yapma. 

- Kendini de beni de ne hale soktuğunu görmüyor musun lan!!? 

- Hiç GURUR YOK MU LAN SENDE!!? HİÇ UTANMAZ MISIN! ERKEK DEĞİL MİSİN LAN SEN, ERKEK DEĞİL MİSİN! 

Bekir: Uğur 

Uğur: UĞURUNU SİKİYİM LAN, AĞZINA SIÇIYIM. 

- KAÇ ZAMAN OLDU LAN, BU KAÇINCI. KAÇ DEFA KONUŞMADIK MI, KAÇ DEFA KONUŞMADIK MI LAN! DAHA KAÇ DEFA KONUŞALIM, SÖYLENECEK NE KALDI LAN ŞEREFSİZ! 

Bekir: Uğur.. Sensiz olmuyo... 
..... 
.........

Kader: Son Sahne: Yazıkmış, Kılmış, Tüymüş

Uğur: Neden geldin? 
Bekir: Biliyosun. 

- Ne diyim ben şimdi sana? 
- Hiçbir şey deme, bir tek kalmama izin ver yeter, bak söz veriyorum bu sefer hiçbir şeye karışmayacam. 
- Kaç defa denedik biliyosun, nasıl inanayım sana? 
- Söz veriyorum, eğer durmazsam kovarsın. 
- Ya bela çıkarırsan? 
- Çıkarmam. 
- Ya çıkarırsan? 
- Çıkarmam ya, baktım olmuyo, bir kenarda kafama sıkarım! 
- Manyak manyak konuşma! 
- Eğer sıkmazsam siksinler! Benim de bir gururum var be. 
- Gördük. Son defasında bütün Konya’yı ayağa kaldırıp gittin. 
- Sen de aşağılama bizi, o taa ne zamandı. 

- Ben dönmenden yanayım. Artık iki çocuk babasısın. 
 - Bunu yapma bana. 
 - Sen de yapma, benim için hava hoş, iyi bile olur. Ama insaniyetli olmaz. Sana da yazık, ailene de! 

 - Sen de anla artık başka yolu yok bunun. Yazıkmış, kılmış, tüymüş hepsi hesap edildi bunların ya, her şeye hazırım diyorum sana. De ki iyilik ediyorsun, de ki sevap işliyorsun, herkesin inandığı bir şey vardır bu amına koyduğumun hayatında. Benimkisi de sensin, ne yapıyim! 

Geçen gece çocuk hastaydı. İlacı bitmiş, almak için dışarı çıktım. Sağa sola saldırıp nöbetçi eczane arıyoruz. Birden durup dururken içim cız etti. Bi baktım gene aynı karın ağrısı. Öyle özlemişim ki seni. Dönerken bir meyhane gördüm. Bi tek içeri girdiğimi hatırlıyorum, bi de rakıya yumulduğumu. Arkasından en az dört cigaralık. Sonra gözümü bi açtım, karşıdan karlı dağlar geçiyor. Bi daha açtım, başımda bi çocuk; “Kalk abi” diyor “Kars’a geldik”. Otobüsten indim, yürümeye başladım. Dedim: “Allahım nerdeyim ben, burası neresi?”. Sonra güç bela burayı buldum. 

Kapının önünde durup düşündüm. 

Dedim, “Bekir, bu kapı ahiret kapısı, burası sırat köprüsü, bu sefer de geçersen bi daha geri dönemezsin.”. “İyi düşün” dedim. Düşündüm, düşündüm, ama olmadı, dönemedim. Sonra “Bak oğlum” dedim kendi kendime. “Yolu yok, çekeceksin, isyan etmenin faydası yok, kaderin böyle. Yol belli, eğ başını, uslu uslu yürü şimdi.”

Cumartesi, Aralık 10, 2011

Bu Adamlar


'gücüm tazelenmedi, suratım eski. yırtık.' diyor Turgut Uyar bir şiirinde. Ya da dedirtmişler adama. Adamlara dedirtirler kuzum. Daha fazlası olmaz. Onlar bir yerlerde doğarlar bizim gibi, oralara bakarlar, emerler oraları, oraların arasına sıkışıp dünyayı gözlerler. Sonra gün gelir evden çıkarlar, bir de ne görsünler; dışarıda önüne geleni düzen bir dünya. Demek anlatıldığı kadar varmış ulan' derler kaynamış yumurtalarını soyarlarken. Tuz nerde? İşte, orada bir yerlerde olmalı. Hazır elin değmişken yarana da bas. Kahvaltılarını yaparlar, biraz akran zorbalığı sindirip, odalarına çıkarlar. Odaları soğuktur o adamların, dışarısı her daim karlıdır. Bu adamların botları kalorifer peteklerinin altındadır. Bir yerlerden duydukları bir türküyü çığırırlar, kimse duymasın diye susarlar sonra hemen. Birşeyler bulup buluşturur giydirir Anneleri onlara, diğerlerine benzesinler diye. Aman oğlum 'onlardansın,' canım oğlum 'biz de şimdi herkes gibiyiz'lerle uğurlanır bu adamlar. Dünya o memelerin arasında gördüğünden çok uzaktadır oğlan. Giyinmişler, Anneleri istedi a, ama kolları kısa kalıp sırıtıyor bazen, paçalarda bir saçmalık var, bak ellerini havaya da kaldıramıyorlar rahatça. Sezecekler dinime imanıma, diyecekler 'sen gelme ulan ayı,' 'sen bizden biri değilsin, git şükret ki seni öldürmüyoruz şuracıkta.' Sezerler de. Ah Allah'ın altı günde var ettiği yuvarlak masa, bu adamlar gidecek ve onlara söylendiği gibi şükredecek Allah'a, ya diyecekler şuracıkta öleydim, aman Allah korusun. Allah korur ve kollar zira, Annesi öğretmiş.

Sonra kendilerine müstakil bir örgüt hevesçiliği, bir kültür devrimi, bir terakki atılımı, on yılda on beş milyon hınç. Sonra büyür bu adamlar işte, içlerinde her gün hiç olmazsa bir kaşık katarak büyüttükleri bir hınçla. Ne yapsalar fayda etmez, hobi olarak yine yaparlar, istişareye yatıp da Buda'yı yeşiller içinde görseler de değişmez onların kaderi. Bu adamlar, sinirli ve stad sloganlarındaki gibi intikaaaam intikaaam'lıdırlar (dişe diş kana kandan' sonra gelen hani). İşte bu minvalde elleri ekmek tutar bu adamların, helva filan yerler, yeri gelir gazoz içerler, yeri gelir gazozlarını pişti masalarında kaybederler, yani o şekil çok afilli hayatları olur, paraya para karıya karı demezler. İskender'den sonra Makedonya bir daha kendini toparlayamadı der hüzün yaparlar, tüm bardaklarını Allah'a kaldırır, tüm sularını hüseyne içerler. Bu adamlar bir çeşit karameldir, türkiyece garip, onca çirkin. Bunlar hani sevip de sevdikçe değersizleşen tanıdıklarınızdandır. Bunların yaptığı iyiliğe teşekküre lüzum dahi yoktur. Bunlar gayrimeşru bir kültürün mahsulüdürler, üstelik fiyat kırarlar, mütemadiyen odalar ve borsalar bunları toplar ve denize döker. Kader bu ya, batmazlar. Hemen üstlerini değiştirirler sudan çıkar çıkmaz, yoksa hasta olacaklar. Bir kaç yüz binleriyle gidip salak saçma kitap alırlar. Gördükleri her boktan şeyin ayrıntısında kaybolurlar. Eskilere hüzünle dalarlar, biraz olsun hırslarını böyle alırlar, ağız burun bırakmazlar eskilerde, yere düştükçe tekmelerler, yalvardıkça ağızlarını yumruklarlar.

Ama olmaz. Bu adamlar o eskilerin bizzat ataları, koruyanları, kollayanları. İnsan kendini sadece aynada gördüğünde mi öldürebilir. Pek tabii ki, hayır. Bu adamlar da, eskiyi öldüremezler, kendilerini öldüremezler, ama Anneleri ölür. Babaları zaten 'cumhuriyetin bir kuludur'. Kitap yazmaya koyulurlar ve yazarlar da, çay lekeli a-dörtler uzun süre pembeyle başka bir şeye benzeyen aptal bir dosyanın içinde durur. Bazen o dosyayı koltuklarının arasına alır, kahveye giderler. Kaç gazoz kaybederler o gece sabaha kadar Allah bilir. Dosya her tarafından patlar ve kıvrılır. Gider ataç alırlar kırtasiyeden, dört tane lazımdır ama kutuyla satılıyordur, 'eh ne'apalım' der alırlar. Dört tane lazımdır ama tüm kutuya para öderler, bu adamların hayatı bu alışverişçedir.

Kimse sizi sokakta taşlamasa, oturup da dört cilt kitap yazmazsınız. Celaleddin bunun en büyük örneği. Diğerlerinin de hepsinin annesi ölmüştür.



-

Pazartesi, Ağustos 01, 2011

Ağlama, Olma Mahsun




ne çıkar bahtımıza ayrılık varsa yarın
sanma ki hikayesi şu titreyen dalların düşen yaprakla biter
boyle bir kara sevda kara toprakla biter

ağlama olma mahsun gülerek bak yarına
sanma ki güzelliğin o ipek saçlarına dökülen akla biter
boyle bir kara sevda kara toprakla biter


gündoğdu duran



Cumartesi, Temmuz 30, 2011

İdil Üner (Im Juli) - Güneşim





güneşim ayım sana ışık olsun
sıcak kumum yoluna açık olsun
okşarım tenini rüzgarlarımla
susuz kaldı sularım dudaklarına

ah o gözlerin
arasın beni izlesin peşime düşsün
ah o dudakların
gelsin bulsun tatsın ve öpsün beni

al bulutlarım sana yatak olsun
yumuşacık sessizce üstünü örtsün
ateşim aşkına kıvılcım olsun
sonsuz yansın yüreğinde hayata doysun

Perşembe, Haziran 16, 2011

Nice Bu Hasret-i Dildar Ile Giryan Olayım

Kazancı Bedih (as) soyledi:




nice bu hasret-i dildar ile giryan olayım
(nice bu sevgilinin hasretiyle yanayip)
yanayım ateş-i aşkın ile büryan olayım
(askinin atesi ile yanip kavrulayim)
görmedim gül yüzünü ah u figan etmedeyim
(gormedim gul yuzunu aciyla feryat etmedeyim)
kapladı bu nar-ı firkat hüsn ü gam al u demi
(kapladi bu ayrilik atesi, guzel dert bir anlik serap gibi)
korkarım haşre kadar böylece suzan olayım
(korkarim mahsere kadar boylece yanip durayim)
sevdiğim rahmet yeter incitme artık kalbimi
(sevgilim merhamet yeter incitme artik kalbimi)
ger dilersen yusuf u asa bend-i zindan olayım
(eger dilersen yusufu asa zindanin bendi olayim)
lütfi'yim bülbül gibi gülşende feryat eyledim
(dertliyim bulbul gibi gul bahcesinde feryat eylerim)
vuslat-ı yar ile ancak şad-ı handan olayım
(yare kavusma umidiyle ancak mutlu mesut olayim)

yaşar nezihe bükülmez

Salı, Mart 29, 2011

Düello


Yenilirsem yenilirim, ne çıkar yenilmekten?
Seninle çarpışmak kişiliğimi pekiştirir benim.
Ayak bileklerime kadar bu deredeyim işte,
Yerin yassı taşları tabanımın altında,
Alnımda birleşmekte güneşin raylarından
Hışırtıyla geçen kartalların sesleri.
Unuttuğum bir bitkinin yaprakları gibi
Göğsüme değerse kurşunların, ne çıkar?

Bilmem nişancılığı, tabanca kullanmadım;
Ama karşıma alıp seni horoz düşürmek de,
Seni vuramamak da yüreğimi pekiştirir benim.
Ölürsem güzel bir ölü olurum,
Saçlarıma yuva kurar bir anda kirpiler,
Kar, örtmeye kalkışır gökkuşağını,
Ve onurlu, yoksul böceklerin gazetecisi
Ben gülümserken resmimi çeker.

Ülkü TAMER
-

Cumartesi, Şubat 12, 2011

Masumiyet'ten: Tirad-i Haluk Bilginer



Yusuf: çocuk neden sakat abi?
Bekir: doğuştan... doğuştan denmez aslında. hamileyken babasından ağır bi dayak yemiş.
Yusuf: babası nerde?
Bekir: sinop’ta
Yusuf: hapishanedeki? geçen gün uğur ablayı hapishaneye giderken gördüm...
Bekir: sevgilisi...
Yusuf: onun için mi bu şehirdesiniz? sen?
Bekir: uzun hikaye... karışık...
Bekir: bu kaltakla aynı mahallede büyüdük. mevlanakapı’da. babası zabıtaydı. alkolik hasta bi adamdı rahmetli, erkenden de gitti zaten. bu anasıyla yoksul, perişan... bizim tuzumuz kuruydu, hacı babam yapmış bi şeyler. bi de zagor vardı. (burda müzik girer) bizim eski evin kiracısının oğlu. babası filimciydi yeşilçamda. cepçilik, arpacılık, her yol vardı itte. ama sevimli, yakışıklı oğlandı. bizimkine aşık etmiş kendini. ben efendi oğlanım, okul mokul takılıyorum o zamanlar. öylece büyüdük gittik işte. ne bok varsa hep askerliği beklerdim. dört sene kaldı, üç sene kaldı... sonunda o da geldi gittik. bizde de herkes bunu bekliyormuş; gelir gelmez yapıştılar yakama. ev düzüldü, kız bulundu, çeyiz falan filan... nikahlandık. iki taksi bi dükkan verdi peder.... dükkanda koltuk moltuk satardım. bi gün bu orospu çıkageldi. hiç unutmam, görür görmez cız etti içim. böyle basma bi etek dizine kadar, çorap yok, üstünde açık bi bluz, saçlar maçlar... pırlanta anlıyacağın. şunun bunun fiyatını sordu, dalga geçti benimle. kanıma girdi o gün. tabii taktım ben bunu kafaya. ertesi gün bi soruşturma... dediklerine göre yemeyen kalmamış mahallede. ama asıl zagor’a kesikmiş. zagor’da kaftiden içerde o sıra. bi gün, süslenmiş püslenmiş; zırt geçti dükkanın önünden. yazıldım peşine. tuhafiyeciye gitti, pastaneden çıktı; minibüs otobüs, geldik sağmalcılar’a; benim içimde bi sıkıntı. işi anladım tabii: zagor’u ziyarete gidiyo. bi tuhaf oldum, piçi de kıskandım. uzatmayalım çaresiz evlendik ötekiyle. o ara zagor içerden çıktı. sonra bi duyduk; kaçmış bunlar. altı ay mı bi sene mi; kayıp. hep rüyalarıma girerdi orospu. o gün dükkana gelişini hiç unutamadım. benimkine bile dokunamaz oldum. sonra bi daha duyduk ki iki kişiyi deşmiş zagor: biri polis, ikisinin de gırtlağını kesmiş. karakolda beş gün beş gece işkence buna. arkadaşlarının öcünü alıyorlar. kaltağa da öyle... önce öldü dediler zagor’a, sonra komalık. ankara’da oluyor bunlar. bizimki bi gün çıkageldi mahalleye. zagor içerde, en iyisinden müebbet. bi sabah dükkana geldim, baktım bu oturuyo. önce tanıyamadım. anlayınca içim cız etti. cız etti de ne? tornavida yemiş gibi oldu. çökmüş, zayıflamış, bembeyaz bi surat... ama bu sefer başka güzel orospu. orhanın şarkıları gibi. kalktı böyle, dimdik konuşmaya başladı. dedi para lazım, çok para. zagor’a avukat tutacakmış. ilerde öderim dedi. esnafız ya biz de, “nasıl?” diye sormuş bulunduk. orospuluk yaparım dedi, istersen metresin olurum. içime bişey oturdu ağlamaya başladım, ama ne ağlamak! işte o gün bi inandım orospuyla tam yirmi yıl geçti. uzatmayalım, zagor’a müebbet verdiler. ama rahat durmaz ki piç! ha birini şişledi, ha firara teşebbüs; o şehir senin bu şehir benim, cezaevlerini gezip duruyo. orospu da peşinden.


sonunda dayanamadım: ben de onun peşinden...

önce dükkan gitti, ardından taksiler. karı terk etti, peder kapıları kapadı. yunus gibi aşk uğruna düştük yollara. iş bilmem, zanaat yok. bu tınmıyo hiç. ilk yıllar ufak kahpeliklere başladı, sonra alıştı. gözünü yumup yatıyo milletin altına.
gel dönelim diye çok yalvardım. evlenelim, pederi kandırırım, zagor’a bakarız: yok. kancık köpek gibi izini sürüyo itin. n’aptı buna anlamadım. kaç defa dönüp gittim istanbul’a. yeminler ettim. doktorlar, hocalar kar etmedi. her seferinde yine peşinde buldum kendimi.

bi keresinde döndüm, biriyle evlenmiş bu, hamile... beni abisiyim diye yutturduk herife. nedense rahatladım, ohh dedim, kurtuluyorum. bu da akıllanmış görünüyo. yüzü gözü düzelmiş, çocuk diyo başka bişey demiyo. sinop’ta oluyo bunlar. ben de döndüm istanbul’a. doğumuna yakın, zagor bi isyana karışıyor gene. hemen paketleyip diyarbakır cezaevine postalıyorlar. çok geçmeden bizimki depreşiyo gene; o halinle kalk git sen diyarbakır’a, üç gün ortadan kaybol... herif kafayı yiyo tabii. dönünce bi dayak buna: eşşek sudan gelinceye kadar. kızın sakatlığı bu yüzden.
sonra çocuğu doğuruyo. durum hemen anlaşılmamış. ortaya çıkınca bi gece esrarı çekip takıyo herife bıçağı. çocuğu da alıp vın diyarbakır’a, zagor’un peşine. Allahtan herif delikanlı çıkıyo da şikayet etmiyo.

ben o ara istanbul’da taksiden yolumu buluyorum. epey bi zaman böyle geçti. yine her gece rüyalarımda bu. zagor’un diyarbakır cezaevinde olduğunu duymuştum o sıralar. bi gece bi büyükle eve geldim. hepsini içtim. zurnayım tabi. bi ara gözümü açıp baktım: karlı dağlar geçiyo. bi daa açtım, başımda bi çocuk, kalk abi, diyarbakır’a geldik diyo. baktım, sahiden diyarbakır’dayım. bi soruşturma... kale mahallesi vardır oranın, bi gecekonduda buldum, malımı bilmez miyim? görünce hiç şaşırmadı. hiç bişey demedik. o gece oturup düşündüm. oğlum bekir dedim kendi kendime, yolu yok çekeceksin. isyan etmenin faydası yok, kaderin böyle, yol belli, eğ başını,usul usul yürü şimdi.

o gün bugün usul usul yürüyorum işte. hııh!

Cuma, Aralık 31, 2010

Hasret - Nazim Hikmet


-

Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.

Yüz yıldır bekler beni
bir şehirde bir kadın.

Aynı daldaydık, aynı daldaydık.
Aynı daldan düşüp ayrıldık.
Aramızda yüz yıllık zaman,
yol yüz yıllık.

Yüz yıldır alacakaranlıkta
koşuyorum ardından.



Nazim Hikmet

-

Ayni Daldaydik - Ahmet Kaya


-

Salı, Aralık 21, 2010

Yüzün Gördüm Dedim 'Elhamdülillah' ve Ayaküstü Şerhi

“Biz, Allah’ın boyasıyla boyanmışız. Allah’tan daha güzel boyası olan kim? Biz ona kulluk edenleriz”

صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ

Bakara: 138.


yüzün gördüm dedim 'elhamdülillah'
boyun gördüm okudum 'kulhüvallah'

müselsel zülfünü gördüm muanber
mukavves kaşların 'nasrunminallah'

cemâlin görmüşüm ayrılmağım yok
eğer inanmazsan 'vallâhibillah'

firakcı gözlerin yağmalarından
yine dönüp dedim 'estağfirullah'

dudağın şerbeti ayn-i şifâdır
'sekâhum rabbuhum min rahmetillah'

benim gönlüm sana hayrân olupdur
ne kim cebbar kılır 'el hükmülillah'

otuziki hurûf oldu visâlin
visâlindir visâlindir eyvallah

nesîmî kıldıysa bir kat'i tövbe
nasûhi tövbesi 'tübtü ilallah'


N
esîmî

* * *
1. Beyit 1. Mısra:
Fatiha'daki harfler ile yüzdeki hatların aynılığı Bkz. Hurufilik kitabı

1. Beyit 2. Mısra:
İnsan, Allah'ın tecellisidir bu yüzden "Kul hüvalllah" (De ki o Allah'tır) ayetini okuyor.

2. Beyit :
Senin bukle bukle saçların anber kokuludur, kaşlarını görünce (kıvrımı öyle hançer gibi, öyle korkutucu ki) "nasrun minallah" diyerek Allah'tan yardım istedik.

3. Beyit:
Senin yüzünü gördükten sonra senden ayrılmam (orada Allah'ın hatlarla tecellisi okunuyor) inanmazsan yemin edeyim.

4. Beyit:
Senin o firakcı (fitneci/beni senden uzak tutan/diğer sevgililerle aramıza ayrılık sokan vs gibi çeşitli algılara açık) gözlerin öyle yağmalar yaptı ki görünce Allah'tan mağfiret diledim.

5. Beyit:
Senin dudağının o tatlı suyu öyle şifalıdır ki cennette Allah'ın rahmetiyle insanları suvarması böyle bir suyla olsa gerek.

6. Beyit:
Benim gönlüm işte tüm bunlar yüzünden sana hayran kalıp durmakta ne diyelim Hüküm ancak Allah'ındır.
7. Beyit:
Senin yüzündeki hatlardan istiva hattını geçirince zahir olan 32 hatta 32 hurufu buldum ki bu da Allah'a ulaşmanın ta kendisidir.

8. Beyit:
Nesîmî, öyle bir tövbe ettim ki diyor, onun tövbesi, bir daha asla aynı hatayı yapmayacak cinsten; tövbe-i nasuh.



Fatih Usluer, Doc. Dr.
Hurufilik
(İlk Elden Kaynaklarla Doğuşundan İtibaren)' Kitabinin Yazari

Cumartesi, Haziran 14, 2008

Sezen Aksu'dan Dinliyoruz

Pek değerli abimiz, acıyazarımız, kendi kendinin sürgünü Metin Altıok'un o parçalayan mısralarını hakkettiği şekilde yorumlayan Sezen Aksu'ya da bin teşekkür...



Ah kavaklar, ah kavaklar
Bedenim üşür, yüreğim sızlar
Beni hoyrat bir makasla
Ah eski bir fotoğraftan oydular

Orda kaldı yanağımın yarısı
Kendini boşlukla tamamlar
Ah omuzumda bir kesik el
Ki hala, hala durmadan kanar

Ah kavaklar, ah kavaklar
Acı düştü peşime
Ah kavaklar, ah kavaklar
Ardımdan ıslık çalar